|
|
|
|
|
Over de Auteur
Aan mij de taak om hier iets over mezelf te vertellen, wie ik ben en hoe ik ben gevormd door de jaren
heen. Niet alleen als fotograaf maar ook als mens, mijn interesses en levensovertuiging. Op 18
augustus 1981 kwam ik ter wereld te Breda in Nederland onder de naam Alex van Noye. Ik ben tot nu toe
het grootste deel van mijn leven opgegroeid in Rijen (Gemeente Gilze-Rijen) waar mijn ouders nu nog
steeds wonen.
Na mijn basisschool ben ik naar de KTS in Oosterhout gegeaan, dit was toendertijd een VBO school waar
mensen een beroep leren. Tijdens deze opleiding moest ik een beroepskeuze maken, geen moeilijke voor
mij want de techniek heeft altijd al mijn aandacht getrokken. Ik koos voor de richting elektrotechniek
waar ik hedendaags nog steeds geen spijt van heb. Al snel bleek dat ik talent had voor deze richting
en dus ging ik na deze opleiding dan ook doorstuderen op de MTS in Tilburg. Ook hier vlogen de jaren
voorbij en automatisch stroomde ik door naar het HBO in Eindhoven. Hier heb ik echt een geweldige
tijd doorgemaakt tijdens mijn studie en de meeste vrienden waar ik hedendaags mee omga heb ik leren
kennen in deze periode. Na het HBO ben ik naar de KMA te Breda gegaan om daar te studeren in de
richting avionica. Geen goede keuze blijkt achteraf, want een vrije denker als ik werd daar een te
grote beperking opgelegd tijdens de militaire opleiding. Dit is dan ook de reden waarom ik het daar
binnen enkele weken al voor gezien hield. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij ASML in Veldhoven.
Dit is tevens het bedrijf waar ik ben afgestudeerd tijdens mijn HBO opleiding. Een bedrijf dat
gespecialiseerd is in het maken van productiemachines voor microchips. Dit bedrijf is een van de
laatste stukjes hightech dat over is in Nederland. Ik werk hier tot op de dag van vandaag nog steeds
met veel plezier.
In 2007 ben ik verhuisd van mijn ouderlijk huis naar Breda. Ik woonde daar in een kleine kamer in het
noorden van de stad. Al snel ben ik op zoek gegaan naar een normaal woonhuis omdat het huis waar ik nu
zat niet voldeed. Ook omdat ik mezelf niet thuisvoelde in Breda heb ik besloten om te verhuizen naar
Tilburg. Ik woon daar nu nog steeds in het zuiden van de stad in een rustige woonwijk. Naast de
luchtvaartfotografie ben ik een bezoeker van concerten en festivals. Mijn levenswijze is daar dan
ook naar. De muziek die ik luister is vooral emocore/screamo/hardcore punk/metalcore/electro punk.
Een groot deel van mijn leven draait om muziek, ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. Mijn
muzieksmaak is ook terug te vinden in mijn manier van uiten. De wijze hoe ik mij uiterlijk uitdruk
is volgens de alternatieve subcultuur. Verder houd ik ervan om op zijn tijd moderne foto-exposities
te bekijken, maar dat doe ik de laatste tijd niet veel meer. Op sportief gebied ben ik een groot fan
van voetbal. Naast het feit dat ik de sport jarenlang heb beoefend, ben ik ook een groot fan van
Willem II uit Tilburg. Ik ga daar dan ook altijd graag naar de thuiswedstrijden kijken en moedig mijn
ploeg dan aan onder het genot van een biertje.
|
|
|
|
|
Vorming & Verleden
Gezien het feit dat ik ben opgegroeid op nog geen vijf kilometer van vliegbasis Gilze-Rijen is het dus
niet moeilijk om te zeggen hoe mijn interesse in de militaire luchtvaart is ontstaan. In de tijd dat
ik besmet raakte met het luchtvaart virus, was Gilze-Rijen nog een NF-5 basis, later F-16. De eerste
keer dat ik met deze basis werd geconfronteerd was toen ik in 1989 met mijn vader een middagje
vliegtuigen ging kijken op deze basis aan de Langenbergseweg. Ik was gelijk onder de indruk van al
het vlieggeweld. Ik was toen bijna acht jaar oud. Wat later glipte ik regelmatig weg van thuis om
stiekem te gaan kijken op Gilze-Rijen. Als tien jarige jongen mocht je van je ouders vaak niet verder
weg van huis dan een paar honderd meter. Mijn absolute hoogtepunt op Gilze-Rijen maakte ik mee in juni
1993 toen er maar liefst acht Stealth's van de US Air Force op Gilze landden. Dit was de eerste keer
dat die vliegtuigen in het openbaar aan het publiek werden getoond. Tot nu toe heb ik nog nooit
zoveel mensen bij elkaar gezien als toen op die dag.
In mijn begindagen schreef ik alleen de staartnumnmers op van vliegtuigen, maar dat veranderde in
1993. Toen kreeg ik mijn eerste camera, een simpele compactcamera waar ik toen die stealts mee
vastgelegd heb. Geen bijzondere foto's, maar ze hebben voor mij wel een belangrijke emotionele
waarde. Vanaf 1997 begon de fotografie voor mij serieuzere vormen aan te nemen. Ik kocht toen mijn
eerste spiegelreflexcamera in de vorm van een Pentax Mz50 met een Sigma 100-300mm zoomlens. Sinds ik
die camera in mijn bezit heb, ben ik helemaal verkocht aan de fotografie. Later in 2000 werd deze set
uitgebreid met een sigma 170-500mm zoomlens. In 2006 pas kocht ik mijn eerste digitale body, de
Pentax istDL. De keuze voor deze body was een economische keuze omdat deze ook op mijn oudere lenzen
van Sigma paste. Een jaar later onstond bij mij dan toch de behoefte om voor kwalitatief beter
materiaal te gaan. Ik kocht toen een Canon EOS30D en een Canon EF100-400L zoomlens. Wat mij betreft
ga ik voorlopig niet meer weg bij Canon omdat deze spullen mij uitermate goed bevallen. Ondertussen
is mijn EOS30D vervangen door een EOS50D. Mijn vertrouwde EOS30D is met mij in het water gevallen
toen ik op een wintermiddag door het ijs zakte nabij de slopes op Gilze-Rijen. Dit heeft overigens
wel een aantal hilarische verhalen de spotterswereld ingeholpen. Velen kennen mij nu door mijn
avontuur op die middag en we kunnen er samen hard om lachen.
|
|
Doelstelling & Werkwijze
Als ik langs de baan sta dan geldt er voor mij maar een ding en dat is het maken van een zo
spectaculair mogelijke foto. Ik probeer dus continu een foto te schieten die andere mensen niet maken.
Op deze wijze probeer ik een uniek beeld te genereren van het type vliegtuig of helikopter dat op dat
moment voor mijn lens verschijnt. Ik kijk vaak op een artistieke wijze naar het te fotograferen
object. Ik maak op vliegshows dan ook geen foto's van de static show; die ren ik snel voorbij. Ik
maak alleen maar actiefoto's van vliegtuigen en helikopters. Ik vind dit zelf het leukste om te doen,
want ik ben van mening dat de schoonheid van een vliegtuig het beste in beeld kan worden gebracht in
een dynamische omgeving. Om dit te bereiken volg ik niet de grote meute maar ga ik dus vaak alleen op
pad om zo het optimale eruit te halen. De laatste paar jaren ben ik helemaal gespecialiseerd in het
fotograferen van helikopters. Dit komt ondere andere door invloed van de grootste helikopterbasis van
Nederland, namelijk Gilze-Rijen. Ik ben in tegenstelling tot vele anderen helemaal onder de indruk
van deze met rotorbladen uitgeruste machines. Ik ben erachter gekomen dat met de juiste instellingen
van je camera je deze machines veel mooier op de foto kunt vastleggen dan vliegtuigen. Wel is deze
tak van sport veel moeilijker dan vliegtuigen fotograferen door de lange sluitertijden en de soms
onmogelijke locaties waar de helikopters zich bevinden. Maar het resultaat mag er zijn als je er al
die moeite voor hebt gedaan. Al met al ga ik voor kwaliteit boven kwantiteit. Dit wil niet zeggen
dat ik niks met vliegtuigen doe, want ik ben een allround militair luchtvaartfotograaf die van
afwisseling houdt en altijd op zoek is naar die ene foto. Om deze doelen te verwezenlijken ga ik
heel Europa door en ik doe dit met veel plezier. Het is de bedoeling dat al mijn werk op een
persoonlijke wijze wordt gepresenteerd op deze website.
Met vriendelijke groet,
Alex van Noye
|
|
|
|
|
|
